ظهور هوش هیجانی

با فکر کردن به باهوش‏ترین افرادی‏ که می‏شناسید.احتمالا چند خصیصه‏ی‏ بارزشان را به خاطر می‏آورید؟

به احتمال زیاد این افراد با کم‏ترین‏ تلاش،بالاترین نمره‏ها را در مدرسه‏ می‏گرفتند.اکنون شغل‏های خوبی دارند ولی در ایجاد ارتباط باهم‏کارانشان موفق‏ نیستند و با این‏که دوستان زیادی دارند، روابط جدی شخصی‏شان اندک است.حالا به چند نفر از موفق‏ترین افراد در زندگی تان‏ فکر کنید و به ویژگی‏های مشترکی که با یک‏دیگر دارند؛بی شک،دایره‏ی دوستان‏ این افراد بزرگ و متنوع است؛ارتباطات‏ شخصی‏شان قوی و زندگی خانوادگی‏شان‏ مملو از افتخار و کامیابی است؛نسبت به‏ دیگران،حتی نسبت به کسانی که تازه‏ ملاقات می‏کنند،علاقه نشان می‏دهند؛ رضایت بیشتری از شغل خود دارند؛احترام‏ هم‏سالانشان را برمی‏انگیزند و در برابر انجام دادن مسئولیت شغلیشان،امتیاز و ترفیع می‏گیرند؛عواطفشان بدون ریاکاری، احساساتشان بدون نخوت و اعتماد به‏ نفسشان عاری از هر خودنمایی است.

 نویسنده : فروهر، پریا

تفاوت بین این دو گروه،تفاوت میزان‏ IQ *یا ضریب هوشی و چیزی است که‏ EI **یا هوش هیجانی نامیده می‏شود. هوش هیجانی شیوه‏ای پذیرفته شده‏ برای ارزیابی موفقیت فرد است؛شیوه‏ای‏ که امروزه در آمریکا رو به گسترش است. به‏طور خلاصه باید گفت که تفاوت بین‏ معلومات کتابی و مهارت در زندگی روزمره‏ و ارتباطات افراد،در واقع همان تفاوت بین‏ IQ یا ضریب هوشی و EI یا هوش‏ هیجانی آن‏هاست.از اواسط سال‏های‏ ۱۹۸۰ مطالعات روز افزونی در این مورد انجام شده است که هیجانات ما و واکنش‏ بعدی ما نسبت به آن‏ها،چه مقدار در سلامت عمومی و موفقیت ما در زندگی‏ نقش دارند و،به ویژه در سال‏های اخیر این مطالعات به شدت مورد توجه قرار گرفته است.در واقع،مطالعات وسیعی‏ انجام شده تا نشان دهد ضریب هوشی‏ بالا به تنهایی شرط موفقیت نیست.دکتر ریچارد بویاتسیز،استاد دانشکده مدیریت‏ ودرهد۱در دانشگاه کیس وسترن ریزرو۲ در کلیولند،هوش هیجانی را مجموعه‏ای‏ از شایستگی‏ها توانایی‏هایی می‏داند که‏ ما را قادر می‏سازد تا«کنترل خود را به‏ دست گیریم و در مورد دیگران نیز آگاه‏ باشیم».به بیان ساده،هوش هیجانی‏ استفاده‏ی هوشمندانه از هیجانات است‏ و در زمینه‏ی حرفه‏ای به این معناست‏ که احساسات و ارزش‏های خود را نادیده‏ نگیریم و تأثیرشان را بر رفتارمان بشناسیم. دکتر بویاتسیز می‏گوید که برای پی بردن‏ به شدت میزان هوش هیجانی؛باید توجه‏ کنیم که چه قدر«نسبت به دیگران‏ دل‏سوز و حساس هستیم و همیشه در نظر داشته باشیم که بالاترین درجه‏ی‏ هم‏دلی،درک کردن افرادی است که مثل‏ ما نیستند».

ضریب هوشی ما حتی با روند بلوغمان نسبتا ثابت می‏ماند،ولی‏ هوش هیجانی می‏تواند قوی‏تر شود. دکتر بویاتسیز می‏گوید:«بسیاری‏ از مدیران و رؤسا به آن چیزی که‏ می‏دانند،بهتر است،عمل نمی‏کنند و به این علت شکست می‏خورند.

وی هم‏چنین اضافه می‏کند:«با این‏که برای کودکان،در سال‏های‏ کودکی،قوی‏تر کردن هوش هیجانی‏ کار ساده‏تری است،حتی بزرگ‏سالان‏ هم می‏توانند هوش هیجانی را در خود بپرورانند.به عنوان یک بزرگ‏سال، شکوفا کردن توانایی‏های شناختی‏ مشکل است اما شما در هر سن و هر مرحله‏ای از زندگی می‏توانید هوش هیجانی خود را پرورش دهید و طبیعتا بهتر است هرچه زودتر شروع کنید.»

پی نوشت

(۱). Weatherhaed

(۲). Case Western Reserve

(*). Intelligent quantity

(**). Excitement intelligecy