در مقابل اخباري که کودکان در شبکههاي اجتماعي ميخوانند، چطور برخورد کنيم
در مقابل اخباري که کودکان در شبکههاي اجتماعي ميخوانند، چطور برخورد کنيم
————————
واقعيت در دنياي تلخ
صدف فاطمی: بمبارانها، حملات تروريستي، بلاياي طبيعي، پيشبيني پايان جهان و حتي پوششهاي سياسي وقايع کنوني، اخبار تکاندهنده و ناراحتکنندهاي است که اين روزها در گوشهوکنار دنيا بهشدت در جريان است. آنطورکه انبيسي مينويسد، اين روزها پنهانکردن اخبار جاري از #کودکان و #نوجوانان، تقريبا کاري غيرممکن است. کودکان امروزي داستانشان با تمام دورههاي ديگر متفاوت است. آنها حالا بهواسطه حضور پُررنگشان در #شبکههاي_اجتماعي، درست به اندازه بزرگترها در جريان اخبار جاري قرار ميگيرند. نکته مهم اين است که آنها منابع خبري خودشان را دارند که گاهي درست نيست و ميتواند ترسناک هم باشد. علاوه بر اين، محتواي بسياري از سايتها تنها براي مخاطبان بزرگسال طراحي شده و براي کودکان و نوجوانان مناسب نيست اما آنها بدون اطلاع والدين خود، اخبار بسياري از اين رسانهها را دنبال ميکنند و بهاينترتيب، ممکن است خبرهايي را بخوانند و بشنوند که متناسب با سن و سالشان نباشد.
تجربه نشان ميدهد که نوجوانان معمولا بهواسطه شرايط سنيشان ترجيح ميدهند اخباري را که ميخوانند با دوستانشان يا در بهترين حالت با معلمهاي مدرسه خود در ميان بگذارند و درباره آنها صحبت کنند. کودکان اما بهدليل فضاي محدودتري که دارند، درمورد آنها با والدين خود صحبت ميکنند و ترسشان را از خبرهايي که خوانده يا شنيدهاند با آنها در ميان ميگذارند. درمورد نوجوانان و #معلمها، روش برخورد طور ديگري است و بدونشک معلمها بهعنوان راهنماياني که وظيفه آموزش را به عهده دارند، چارهاي جز راستگويي ندارند. هرچند براي نوجوانان در حال رشد، درگيرشدن در دنياي خبرهاي سياه ميتواند عامل مخربي براي آينده آنها باشد و همين دليلي براي کاهش نرخ اميدواري در نوجوانان امروزي گزارش شده است اما درباره والدين نحوه برخورد درست از چه قرار است؟ آيا وقتي کودکشان درباره عکسهاي بمباراني که در يک شبکه اجتماعي آنها را ديده با آنها صحبت ميکند، بايد حقيقت داستان را به او بگويند يا براي اينکه او را از اين فضاي ترسناک دور و ذهنش را آرام کنند، بهتر است قصه دروغين ديگري را جايگزين کنند؟ يکي از مهمترين راهکارهايي که ميتوان در اين شرايط پيش گرفت، اين است که هر پدر و مادري فارغ از تلاش براي ايفاي نقش دروغين، همان عکسالعملي را که خودش هنگام شنيدن اين خبر داشته، بروز بدهد. کودکان برخلاف تصور ديگران، فرق بين واقعيت و دروغ را حس ميکنند. اگر شما با شنيدن خبري نگران ميشويد، حتي اگر بخواهيد وانمود کنيد اوضاع آرام است، کودکان اين حس را از شما دريافت ميکنند و دروغگويي به آنها باعث ميشود حس اعتمادشان را به شما از دست بدهند؛ بنابراين تلاش نکنيد که چيزي را از آنها پنهان کنيد. کودکان براي مواجه با اخبار و اطلاع از چند و چون آن، به شما پناه ميآورند. يادتان باشد نبايد اين پناهگاه را از آنها بگيريد. در مورد کودکان زير هفت سال باتوجه به حضور کمرنگتري که در شبکههاي اجتماعي دارند، يک راه برخورد، دورکردن آنها از اخبار است. ميتوانيد در ساعتهاي بيداري آنها، تلويزيون و بهويژه شبکههاي خبري را روشن نگذاريد. حواستان باشد مسئله مهم صدا يا گفتار نيست زيرا در بسياري از مواقع کودکان اصطلاحات سخت گفتار بزرگترها را نميفهمند اما ديدن تصاوير کشت و کشتار، خرابيها و زد و خوردها در جريان تظاهرات تا هميشه در ذهن آنها ميماند؛ بنابراين آن تصاوير ميتواند براي آنها ترس و توهمي هميشگي ايجاد کند. کارولين کنور، روانشناس کودک ميگويد: «بهترين و مطمئنترين راه برخورد با کودکاني که در جريان اخبار روز هستند، حرفزدن است. به جاي اينکه تلاش کنيد ذهن آنها را در فضاي دربسته پاکي به دور از هر خبر ترسناکي قرار دهيد، با آنها صادقانه درباره اخباري که در جريان است صحبت کنيد و به آنها اين اطمينان را بدهيد که فعلا اوضاع خانواده آرام است و اين اخبار چيزي از شرايط آنها را تغيير نداده است. بيشتر نگراني کودکان در اين مواقع، جداشدن از اعضاي خانواده است. براي به حداقلرساندن اين ترسها و نگرانيها، ميتوانيد تمام اقدامات حفاظتي که در خانواده، جامعه، شهر يا کشورتان وجود دارد، براي آنها توضيح دهيد. اگر يک رويداد خبري در کشوري دور اتفاق افتاده است، ميتوانيد از روي نقشه گوگل، فاصله را به کودک خود نشان دهيد تا خيالش راحت شود. در مورد بچههايي که در مناطقي زندگي ميکنند که آمار جرم و جنايت بسيار زياد است، هر گزارش خبري از يک خشونت، ميتواند ترس بيشتري را منتقل کند. اگر کودک شما در اين وضعيت است، با او صحبت کنيد و به او اين اطمينان را بدهيد که نميگذاريد اين اتفاق براي او بيفتد و مراقبش هستيد. کودکان هشت تا 12 ساله، کنجکاوترين دوره زندگي خود را ميگذرانند. آنها در اين سن، تمام خبرهاي دور و برشان را سياه يا سفيد ميبينند. بايد قبل از اينکه آنها اطلاعات غلط خود را با دوستانشان در ميان بگذارند، شما درباره هر چيزي که سؤال ميپرسند با دقت و حوصله براي آنها توضيح دهيد و سعي کنيد فضايی خاکستري از اخبار دوروبر برايشان بسازيد. زبان گفتاريتان را ساده کنيد اما چيزي را اشتباه نگوييد و صورت مسئله را عوض نکنيد. يادتان باشد کودکان و نوجوانان دوست دارند با شور و هيجان درباره رويدادهايي که شنيده يا ديدهاند حرف بزنند، به جاي ساکتکردن آنها يا منحرف کردن ذهنشان از چيزي که ميگويند، سعي کنيد راهنماي خوب و قابل اعتمادي براي آنها باشيد.» وقایع اتفاقیه
↩️ کانال مقاله ها 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA
