جوان ها تنهاتر از پيرها هستند

در اين مطالعه که با نظرسنجي از 2256 انجام شده آمده است که فناوري مي تواند باعث انزوا شود اما همزمان وسيله اي بلامنازع براي برقراري تماس است.

در اين گزارش تحت عنوان “جامعه تنها” اختلافات نسلي چشمگير توصيف مي شود.

تقريبا 60 درصد افراد 18 تا 34 ساله که در نظرسنجي شرکت کردند گفتند که گاهي يا اغلب اوقات احساس تنهايي مي کنند، درحالي که 35 درصد افراد 55 ساله به بالا احساس تنهايي مي کردند.

البته ممکن است که تعريف نسل هاي مختلف از مساله تنهايي متفاوت باشد. به علاوه، در اين مطالعه اختلاف ها ميان يک فرد 55 ساله فعال که از بازنشستگي لذت مي برد با يک فرد 80 ساله شکننده و تنها را تجزيه و تحليل نمي کند.

پيشتر در سال جاري مرگ يک زوج در نورثهمپتون شاير، مساله انزوا در پيري را پررنگ کرد. اجساد آنها در خانه شان در وسط سخت ترين زمستان بريتانيا پيدا شد.

ماهيت درحال تغيير خانواده، با فرزندان کمتر که اغلب از خانه مي روند، چشم انداز انزوا در پيري را پررنگ تر کرده است. اين گزارش مي گويد که بالا رفتن طول عمر نيز اين مساله را تشديد کرده است.

اين گزارش همچنين به وجود اختلافات ميان زن و مرد پي برد، به طوري که زنان بيشتري احساس تنهايي و در نتيجه احساس افسردگي بيشتري مي کردند.

اين مساله نيز در گزارش پررنگ شد که نسبت افرادي که تنها زندگي مي کنند، چه مرد چه زن، از 1972 تا 2008 دو برابر شده است.

همزمان بنابه اين گزارش فناوري نوين مي تواند هم کمک و هم دردسرساز باشد.

در يک سطح، اين فناوري به مردم امکان داده است تماس هايي برقرار کنند که در غير اينصورت نمي کردند، و دوستي هاي مجازي مي تواند به روابط واقعي بدل شود.

اما همچنين اين نگراني وجود دارد که فناوري جايگزين روابط واقعي شود.

تقريبا يک سوم جواناني که در اين نظرسنجي شرکت داشتند گفتند که براي تماس با دوستان و خانواده از طريق اينترنت بيش از حد وقت صرف کردند، درحالي که بايد براي ديدار با آنها بيشتر وقت مي گذاشتند.

اينکه اين وضع تاثيري واقعي بر جسم دارد يا نه روشن نيست، اما گفته شده است که حضور فيزيکي براي ترشح هورمون آکسي تاسين که تصور مي شود عامل رابطه ميان تماس اجتماعي و قلبي سالم است ، لازم است.

بي بي سي