جام جم آنلاين: «طبق آمار بايد 18 ميليون دانشآموز داشته باشيم، اما حدود 15 ميليون داريم و بيش از 3 ميليون نفر در سن دانشآموزي در كشور از تحصيل محرومند.»
اشتباه نكنيد اين مطلب را نه وزير آموزش و پرورش گفته، نه رئيس كميسيون آموزش مجلس؛ اين عبارات حتي از آن يك كارشناس آموزش نيست، اين جملات در نشست خبري رئيس مركز سلامت خانواده و جمعيت و مدارس وزارت بهداشت اعلام شد، گويا منبع خبر به نتايج آخرين سرشماري جمعيت ايرانيان در سن تحصيل و دانشآموزان دسترسي داشته است.
اين مسوول در حالي در جمع خبرنگاران و از تريبون رسمي، آمارهايي را خارج از اختيارات خود اعلام ميكند كه وزارت آموزش و پرورش از تعداد دانشآموزان محروم از تحصيل مطمئن نيست و معلوم نيست مدير وزارت بهداشت براساس كدام مستندات اين آمارها را استخراج كرده است.
اشتباه نكنيد اين مطلب را نه وزير آموزش و پرورش گفته، نه رئيس كميسيون آموزش مجلس؛ اين عبارات حتي از آن يك كارشناس آموزش نيست، اين جملات در نشست خبري رئيس مركز سلامت خانواده و جمعيت و مدارس وزارت بهداشت اعلام شد، گويا منبع خبر به نتايج آخرين سرشماري جمعيت ايرانيان در سن تحصيل و دانشآموزان دسترسي داشته است.
اين مسوول در حالي در جمع خبرنگاران و از تريبون رسمي، آمارهايي را خارج از اختيارات خود اعلام ميكند كه وزارت آموزش و پرورش از تعداد دانشآموزان محروم از تحصيل مطمئن نيست و معلوم نيست مدير وزارت بهداشت براساس كدام مستندات اين آمارها را استخراج كرده است.
آيا هر مسوول و مديركلي ميتواند براي ارائه تيتر به رسانهها مطالبي را بگويد كه از صحت آن با دستگاههاي متصدي اطمينان حاصل نكرده است؟
از سوي ديگر هرچند ترك تحصيل كودكان كار و خياباني در شهرها و دانشآموزان عشايري و روستاهاي نقاط صعبالعبور، قابل انكار نيست و بدون ساز و كار نظارتي وزارت آموزش و پرورش در اجبار براي تحصيل تمام دانشآموزان در سن مدرسه، مشكل حل نميشود اما اينكه چرا عمليات گردآوري آمارها و پايش اطلاعات در آموزش و پرورش با كندي پيش ميرود، علت شفافي ندارد.
پيش از اين قرار بود، وزارت آموزش و پرورش تا آخر مهر آخرين آمار سرشماري افراد ترك تحصيلكرده را اعلام كند، چرا كه اين آمار بارها مورد سوءاستفاده منابع خبري قرار گرفته و بارها آموزش و پرورش تكذيب كرده است.
كندي ارائه آمار و شفاف نبودن حتي تعداد دانش آموزان در وزارت آموزش و پرورش باعث شده كه يك بار تعداد دانشآموزان كشور 12ميليون نفر، يك بار 13ميليون و 500 هزار نفر و برخي هم 15 ميليون نفر اعلام ميكنند.
بنابراين انتشار خبر مركز سلامت خانواده وزارت بهداشت از چند زاويه قابل نقد است؛ اول اين كه گوينده خبر در جايگاهي نيست كه آمارهاي مستندي از افراد محروم از تحصيل در بازي با چند آمار تخميني ارائه دهد و دوم، انفعال وزارت آموزش و پرورش در اعلام شفاف آمارها و تاخير در انجام سرشماري عمومي از جمعيت دانشآموزي است كه هر مسوولي آمار ديگري را نفي ميكند.
هنوز رسانهها اظهار عجز يكي از وزراي پيشين آموزش و پرورش را فراموش نكردهاند كه از نداشتن آمار دانش آموزان، تعداد معلمان و مدارس و… دم زد كه اين بياطلاعي تا امروز ادامه دارد.
آويد طالبيان – گروه جامعه -جام جم آنلاین-پنجشنبه 12 آبان 1390
در ادامه سایت آفتاب آمارهای دیگری در حوزه آموزش و پرورش آورده است:
آفتاب: براساس بررسیهای وزارت بهداشت 5/ 62 درصد از دانشآموزان یکبار در روز، زود عصبی میشوند، 60درصد احساس اضطراب دارند و 50درصد نیز به بدخوابی دچارند.
مسوولان وزارت بهداشت روز گذشته در غیاب مسوولان
آموزشوپرورش، آمارهای متعددی از آسیبهای اجتماعی اعلام کردند. به طوریکه رییس اداره بهداشت مدارس وزارت بهداشت خبر داد: رشد مصرف سیگار در دختران بیشتر از پسران است ولی رشد مصرف قلیان در پسران بیشتر از دختران است.
دکتر گلایل اردلان در نشست خبری سلامت نوجوانان که در محل وزارت بهداشت برگزار شد، گفت: از سال 83 تاکنون نظام مراقبت از رفتارهای آسیبرسان را آغاز کردیم که عمدتا در مدرسه انجام شد و به همین دلیل روی هفت رفتار پرخطر این سنین که شامل تغذیه بد، فعالیت فیزیکی ناکافی، مصرف سیگار، مصرف سایر مواد غیرسیگار، صدمات عمدی مانند خشونت، صدمات غیرعمدی مثل تصادفات و مسایل روحی و روانی مانند افسردگی و خودکشی کار کردیم.
او با تاکید بر اینکه، بر اساس بررسیهای ما الگوهای مصرف سیگار به سمت مصرف قلیان در بین نوجوانان تغییر یافته است، افزود: در حال حاضر الگوی مصرف مواددخانی در بین دانشآموزان بهطوری شده که رشد مصرف سیگار در دخترها بیشتر از پسرها و رشد مصرف قلیان در پسرها بیشتر از دخترهاست.
وی یادآور شد: طبق آمار در سال 83 حدود 64درصد شش تا 18سالهها از کامپیوتر و تلویزیون بیش از حد استاندارد، یعنی دو ساعت استفاده میکردند که با مداخلات انجام شده در سال 88 این رقم به 5/ 25درصد کاهش یافت و وقتی علت را از پسرها و دخترها جویا شدیم، 26درصد لذت از بوی سیگار، 5/ 16درصد کاهش اضطراب در دخترها دو برابر بیشتر از پسرها مطرح شده و 27 درصد عادت شدن آن را عنوان کردند.
اعلام این آمارها از سوی مسوولان وزارت بهداشت و درمان در حالی است که تا پیش از این، مطرح کردن آماری در رابطه با مصرف سیگار و قلیان زیر سایه خطقرمز کاذبی ساخته و پرداخته مسوولان آموزشوپرورش بود. به طوریکه وزیر آموزشوپرورش بارها ضمن تکذیب افزایش مصرف سیگار و قلیان در بین دانشآموزان عنوان کرده بود: آموزشوپرورش نهادی پاک و مقدس است و به اندازهای که در آموزشوپرورش پاکی و صداقت هست به همان اندازه باید مراقبتها افزایش یابد، اصلا مگر میتوان تصور کرد که دانشآموزی معتاد باشد؟! یا سیگاری.
رییس اداره بهداشت مدارس وزارت بهداشت با اشاره به سایر رفتارهای پرخطر در مدارس میگوید: مورد دیگر در این رابطه استفاده بیش از اندازه از کامپیوتر است که موجب افسردگی، گوشهگیری و جستوجوی حقیقت در دنیای مجازی میشود که زمانی که نوجوان وارد دنیای واقعی میشود، او را دچار مشکل میکند بر همین اساس، تاکید ما در ارتقای سلامت روان بیشتر است که در بسته خدمات سلامت شش تا 18سالهها گنجانده شده. این بسته را امسال فقط برای اول ابتداییها اجرا کردیم و برای کشوری شدن همه سنین آن نیاز به سرمایهگذاری داریم.
او افزود: خشونت یا تغییر خلق نیز در گروههای سنی نوجوان دیده میشود، بهطوری که در 5 / 62درصد موارد طی ششماه گذشته از یکبار در روز تا یکبار در ماه، زود عصبی شدند و در 60درصد موارد احساس دلشوره و اضطراب داشتند و در 50درصد بدخوابی را گزارش کردند.
همچنین او گفت: الگوی دیگری که در این زمینه به کار بردیم، مدارس مروج سلامت است که دو نوع چک لیست دارد و یکی توسط مدیر مدرسه و دیگری توسط کارشناسان وزارت بهداشت از نظر رعایت آیتمهای این مدارس پر میشود و چنانچه مدارس امتیاز بین 92 تا 100 را بگیرند، پنج ستاره و اگر 82 تا 91 را بگیرند، چهارستاره خواهند شد.
اگرچه افزایش چاقی و اضافه وزن در بین دانشآموزان به عنوان یکی از رفتارهای پر خطر در بین دانشآموزان از فهرست تکذیبهای وزارت آموزشوپرورش جامانده است، اما مسوولان وزارت بهداشت قایل به افزایش میزان چاقی در بین دانشآموزان هستند.
دکتر گلایل اردلان در اینباره گفت: میزان چاقی و اضافه وزن نوجوانان از 4 / 13، درصد سال 83 به 17درصد سال 88 رسیده که علت آن، وقت کم مادر برای پخت غذاهای سنتی و تغییر ذایقه نوجوانان و جوانان است.
او افزود: متاسفانه هنوز بیش از 64درصد مردم از روغنهای جامد استفاده و همچنین 19درصد نوجوانان به غذای سفره نمک اضافه میکنند.
۳ میلیون نفر در سن دانشآموزی از تحصیل محروم هستند
در ادامه این نشست خبری، رییس مرکز سلامت خانواده، جمعیت و مدارس وزارت بهداشت نیز با اشاره به آمار دیگری که پیش از این از سوی وزارت آموزشوپرورش تکذیب شده بود، از محرومیت سهمیلیون کودک و نوجوان محروم از تحصیل در کشور خبر داد و اعلام کرد: طبق آمار باید ۱۸میلیون دانشآموز داشته باشیم اما حدود ۱۵میلیون داریم و بیش از سهمیلیون فرد در سن دانشآموزی در کشور از تحصیل محروم هستند، چرا که آمار دانشآموزان ما در این زمینه 14میلیون و 900هزار نفر است و متاسفانه حدود سهمیلیون و 100هزار نفر که تعداد کمی از آنها در سنین دبستان هستند به علل مختلفی تحصیل نمیکنند و این آمار در روستاها و در دختران بیشتر از پسران است.
محمداسماعیل مطلق میگوید: تغییر در شیوه زندگی و اختلال در محیطزیست متاسفانه سلامت خانواده را تحتتاثیر قرار داده و بیماریهایی مانند سرطان، دیابت، ایدز و بیماریهای قلبی در حال افزایش است.
او میافزاید: مدیریت سلامت محور در زمینه ارایه خدمت به نوجوانان در راستای ارتقای کیفیت زندگی آنان با تاکید بر اقدامات پیشگیرانه منطبق با فرهنگ جامعه و متناسب با جنسیت مورد نظر در دفتر سلامت خانواده و جمعیت وزارت بهداشت آغاز شده است و با کمک آموزشوپرورش حرکت منسجمی را از دو سال پیش به عنوان مدارس مروج سلامت آغاز کردهایم.
اعضای خانواده نسبت به هم بیگانهاند
رییس مرکز سلامت خانواده، جمعیت و مدارس وزارت بهداشت در ادامه عنوان کرد: برخی کارشناسان عنوان میکنند که معمولا افراد یک خانواده پس از رسیدن به هم به کارهای شخصی خود میپردازند و حتی هشت ساعت هم با کامپیوتر کار میکنند و در مدت زمان کوتاهی که به عنوان شام در کنار هم قرار میگیرند، تلویزیون روشن است و ارتباط عاطفی و معنوی رد و بدل نمیشود. مطلق میافزاید: طبق بررسیهای انجام شده اگر توجه پدر، مادر، همسر و شوهر به هم و فرزندان و مراقبتهای پس از ازدواج و زمان بارداری، جنینی، نوزادی و کودکی انجام شود، 70درصد بیماریهای روانی در آینده کاهش مییابد که این همان نتیجه خانواده محوری خواهد بود. مشکل دیگر خانوادهها این است که پدر و مادر هر دو کار میکنند و وقت کمتری را برای زندگی میگذارند که فرزندان آنها در آینده آسیب خواهند دید. این موضوع در خانوادههای ثروتمند نیز دیده میشود این خانوادهها باید بدانند که پرستار خانه به هیچوجه نمیتواند نقش پدر و مادر را بازی کند.
