-آیا مدرسه ابتدایی در ناسازگاری تحصیلی دانشآموزان نقش دارد؟
انگیزش،در یادگیری آنچه در مدرسه آموخته میشود،اساسی است.همانطوریکه قبلا اشاره کردهایم(محمد یمنی ۱۳۶۹)،معمولا بجای اینکه مدرسه در سیستم آموزشی کشور خود را با دانشآموزان سازگار سازد،از آنها خواسته میشود که خود را با مدرسه سازگار سازند.و این مبنایی برای بروز ناسازگاریهای تحصیلی در نزد دانشآموزان است.در صورتیکه این سازگاری باید دو جانبه باشد:در حالیکه مدرسه باید ویژگیهای فردی دانشآموزان را در نظر بگیرد، متقابلا دانشآموز نیز باید بتواند خود را با مدرسه(هنجارها،محتواها،…)سازگار سازد.در این مورد آخر آماده سازی قبلی کودکان برای محیط آموزش ابتدایی نقش اساسی دارد.
رفتار”ناسازگارکننده”مدرسه ابتدایی،در دو سطح میتواند بررسی شود:سطح نهادی و سطح رفتاری:
۱-نهاد آموزش و پرورش از جنبههای مختلف محیط مدرسه را برای جریان تحصیلی دانشآموز دشوار میسازد.
الف-زبان استفاده شده در مدرسه هم از نظر زبانشناسی و هم از نظر جامعهشناسی زبان،منبعی برای بروز ناسازگاریهای تحصیلی است.نمونهء آشکار آن استفاده از زبان فارسی در مناطقی که زبان مادری دانشآموزان زبان دیگری است(بدون اینکه زبان مادری دانشآموزان غیر فارسی زبان در طراحی محتوای آموزشی در نظر گرفته شده باشد).نمونهء ناآشکار آن زمانی وجود دارد که زبان مدرسه به ظاهر برای همهء دانشآموزان آشناست در صورتیکه کدهای زبانی که آنها استفاده میکنند،از نقطه نظر اجتماعی-فرهنگی متفاوت باشند.( YAMANI.M,۱۹۸۷ )
ب-برنامهریزی درسی دورهء ابتدایی به دلیل اینکه محتوای خود را با در نظر گرفتن خصوصیات اجتماعی-فرهنگی و اقتصادی دانشآموزان در کشور طراحی نمیکند،خود
