(يكشنبه 28خرداد1391) اطلاعات – بسياري از والديني که فرزندشان در سنين نوجواني به سر مي برند، از ناتواني در برقراري رابطه اي صميمانه با آنان رنج مي برند. فرزنداني که تا ديروز کودک بودند و براي بسياري از فعاليت ها نيازمند حمايت و کمک پدر و مادرشان بودند، امروز ترجيح مي دهند
بسياري از والديني که فرزندشان در سنين نوجواني به سر ميبرند، از ناتواني در برقراري رابطهاي صميمانه با آنان رنج ميبرند. فرزنداني که تا ديروز کودک بودند و براي بسياري از فعاليتها نيازمند حمايت و کمک پدر و مادرشان بودند، امروز ترجيح ميدهند بيشتر وقت شان را با دوستان و همسالان بگذرانند و ميخواهند به جاي کمک گرفتن از والدين يا استفاده از تجارب آنان همه چيز را خود تجربه کنند.
به گزارش سايت تبيان، شکاف بين نسلها با وجود وسايل الکترونيکي و تکنولوژي پيشرفته که معمولاً نوجوانان بسيار بيشتر از والدين در آن مهارت دارند تشديد ميشود تا جايي که شايد تصور شود نوجوانان در دنياي ديگري زندگي ميکنند؛ دنيايي که نفوذ در آن براي والدين چندان راحت نيست.
اما هيچ کدام از اين موارد بدين معني نيست که والدين نميتوانند رابطه صميمانه و محکمي با فرزندانشان داشته باشند. در واقع نوجوانان در اين سنين بيشتر از هر زمان ديگري به پدر و مادرشان احتياج دارند حتي اگر رفتار آنان خلاف اين موضوع را نشان دهد. اگر بتوانيد در اين دوره با فرزندانتان رابطه خوبي برقرار کنيد، ميتوانيد مطمئن باشيد که در سنين جواني و پس از آن رابطه عاطفي بسيار مستحکم و قابل اطميناني با آنان خواهيد داشت که با اتفاقات کوچک و بزرگ و در شرايط مختلف خدشهدار نخواهد شد. بنابراين نزديک تر
شدن به فرزند نوجوان تان بايد يکي از مهمترين اولويتهاي زندگي شما باشد.
اولين گام براي برقراري ارتباط دوستانه اين است که زماني را به با هم بودن اختصاص دهيد. اين نکته شايد ساده به نظر برسد اما اگر دقت کنيد متوجه خواهيد شد که نوجوانان انتخابهاي زيادي براي گذراندن وقت بدون شما دارند. ميتوانند به دوستان شان تلفن بزنند يا با هم بيرون بروند يا اين که با تلفن همراه و رايانه خود سرگرم شوند. يک راه براي گذراندن وقت با نوجوانان اين است که با توجه به علاقه شان از آنان در امور منزل کمک بگيريد. مثلا اگر فرزندتان به آشپزي علاقه دارد ميتوانيد در آشپزخانه با هم آشپزي کنيد. در اين صورت هر دو با هم براي يک هدف مشترک کار ميکنيد و در نتيجه گفت وگوهاي حين کار لحن دوستانه تري خواهد داشت و هر دو بيشتر احساس همدلي خواهيدکرد.
يکي ديگر از زمانهاي مناسب براي بازکردن سر صحبت با نوجوانان هنگام رانندگي است.
معمولاً نوجوانان هنگامي که ارتباط چشمي برقرار نباشد راحتتر و بهتر در مورد مسائل خود صحبت ميکنند که اين شرايط در خودرو به وجود ميآيد.
هنگامي که فرزندان به سن نوجواني ميرسند داراي شخصيت مستقل و با علايق خاص و گوناگون ميشوند. بنابراين ديدي که آنان و والدينشان در دوران کودکي نسبت به يکديگر داشتند ديگر چندان مناسب نخواهد بود.
درواقع والدين و فرزندان بايد اين فرصت را داشته باشند تا يکديگر را دوباره کشف کنند.
سعي کنيد درباره علايق، سرگرميها و افکارتان با فرزندتان گفت وگو کنيد. به عنوان مثال اگر به کارهاي هنري علاقه داريد نحوه کار خود را به فرزندتان نشان دهيد و گاهي اوقات نظر او را هم در اين زمينه بپرسيد. اگر فرزندتان نيز به اين فعاليت علاقهمند شود ساعتهاي بسيار خوشي را در کنار يکديگر و در حال پرداختن به اين فعاليت خواهيد بود و حتي اگر فرزندتان علاقهاي به سرگرميهاي شما نداشته باشد متوجه خواهد شد که پدر يا مادرش فردي است با علايق گوناگون و افکار متفاوت در زمينههاي مختلف. بنابراين ديگر به شما به چشم فردي که تنها هدفش سردرآوردن از کارهاي اوست نگاه نخواهد کرد.
از طرف ديگر شما نيز بايد به علايق مختلف فرزندتان آگاه باشيد و به آن علاقه نشان دهيد. حتي اگر چندان هم از سرگرميهاي او خوشتان نميآيد. سعي کنيد با شوق و علاقه فراوان به صحبتهاي او در اين زمينه گوش دهيد و تلاش کنيد تا دنيا را از دريچه نگاه او ببينيد.
شايد باور اين موضوع سخت باشد اما نوجوانان با وجود تلاش زياد براي مستقل شدن از والدين همچنان دوست دارند که از طرف آنها مورد توجه و تشويق قرار بگيرند. بنابراين به آنان فرصت بدهيد تا تواناييهاي منحصر به فردشان را به شما نشان دهند و شما نيز آنان را به خاطر اين قابليتها تحسين کنيد. در اين صورت نياز فرزند نوجوانتان به مورد توجه و تحسين قرار گرفتن در محيط خانه مرتفع خواهد شد. گفت وگو با نوجوانان بسيار متفاوتتر از گفت وگو با کودکان يا ساير افراد بزرگسال است. زيرا ممکن است به راحتي گفت وگو به پرخاشگري و دعوا کشيده شود. به طور کلي نوجوانان جواب دادن به سؤالات پي در پي را نميپسندند و حتي گاهي آن را به صورت دخالت در امور خصوصي شان تعبير ميکنند. بنابراين در شيوه مطرح کردن سؤالات بايد دقت نظر ويژهاي داشته باشيد. فرض کنيد در مهماني با فردي غريبه آشنا شدهايد و ميخواهيد از او سؤالاتي درباره نحوه کار و زندگي اش بپرسيد. سؤالات شما از فرزندتان نيز بايد به همين صورت مطرح شوند. يعني به صورت سؤالات بسيار کلي درباره موضوعاتي که به او مربوط ميشوند. گاهي اوقات نوجوانان با وجود اينکه ميخواهند با شما صحبت کنند، تمايل ندارند تا براي گفت وگو پيشقدم شوند. در چنين مواقعي معمولاً نشانههايي در فرزندتان وجود دارد که نشانگر آن است که دوست دارد شما گفت وگو را آغاز کنيد. به عنوان مثال يک آه يا يک نگاه متفاوت ميتواند از اينگونه نشانهها باشد. البته بهتر است گفت وگو را با سؤال شروع نکنيد.
همانطور که قبلاً ذکر شد نوجوانان گاهي اوقات تمايل به گفت وگو در زماني که ارتباط چشمي وجود داشته باشد ندارند و گفت وگوي غيرمستقيم را ترجيح ميدهند. بنابراين گاهي اوقات بهترين راه براي ارتباط برقرار کردن با نوجوانان نامه نوشتن است. اگر افکار و دغدغهها و نگرانيهاي خود را در نامه مطرح کنيد ميتوانيد بدون روبه رو شدن با مشکل پرخاشگري يا قطع ناگهاني گفت وگو از طرف فرزندتان همه آنچه را که ميخواهيد به او منتقل کنيد. از طرف ديگر او نيز فرصت خواهد داشت تا درباره نکات مطرح شده در نامه فکر کند و در نامهاي ديگر جوابي عقلاني و نه فقط بر پايه احساسات به آن بدهد.
زماني که فرزند نوجوانتان دچار مشکلي شده است اگر شروع به سخنراني و نصيحت کردن کنيد گفت وگو بسيار زودتر از آنچه تصورش را ميکنيد پايان خواهد يافت در چنين مواقعي بايد توجه داشته باشيد که فرزند شما مشکلي نيست که بايد آن را حل کنيد بلکه فردي است که بايد ابتدا او را به خوبي درک کنيد.مهمترين دليلي که نوجوانان تمايلي به دادن اطلاعات به والدين درباره خودشان و کارهايي که انجام ميدهند ندارند اين است که تصور ميکنند والدين آنها با شنيدن اين موضوعات به صورت غيرمنطقي عصباني يا نگران ميشوند. بنابراين اگر فرزندتان با شما درباره کاري که چندان مورد ميل شما نبوده اما او انجام داده است صحبت کرد، بهتر است قبل از عصباني شدن يا نصيحت کردن با خونسردي و آرامش به صحبتهاي او گوش دهيد و سپس بدون موضعگيري با او درباره خود عمل، نه اينکه چرا او اين کار را انجام داده است گفت وگو کنيد. گاهي اوقات ممکن است تعريف و درک فرزندتان از اين عمل با تعريف شما از آن متفاوت باشد.
