بهداشت و سلامتپیکهای مشاورهتحصیلات تکمیلی و دانشجوجوان و دوره متوسطه دوم

آيا آدم‌هاي 30 ساله محکوم به حفظ يک شخصيت ثابت تا 80 سالگي هستند يا تغيير ممکن است؟

آيا آدم‌هاي 30 ساله محکوم به حفظ يک شخصيت ثابت تا 80 سالگي هستند يا تغيير ممکن است؟
برش‌هاي اضافي در ميانه راه
صدف فاطمي: ريچل هوزي، خبرنگار اينديپندنت گزارشش را با اين سؤال آغاز مي‌کند: «آيا ما محکوم هستيم در 80 سالگي دقيقا هماني باشيم که در 30 سالگي بوده‌ايم؟» اين ايده که شخصيت آدم‌ها بعد از 30 سالگي به‌ندرت تغيير مي‌کند و اغلب همان کسي که هستند تا آخر عمرشان مي‌مانند، حرف جديدي نيست. سال 1890 بود که ويليام جيمز، روان‌شناس دانشگاه هاروارد، نتيجه تحقيقات خود را در قالب اصول روان‌شناسي به‌اين‌ترتيب روي کاغذ آورد: «شخصيت بسياري از آدم‌ها در سن 30 سالگي مانند يک تکه گچ سفت مي‌شود و هرگز دوباره نرم نمي‌شود» اما آيا اين واقعا درست است؟
کريستن گادفري، روان‌شناس مستقل در صحبت با اينديپندنت مي‌گويد: «شخصيت در تعريف خودش مجموعه نسبتا پايداري از الگوهاي فکري، احساسات و رفتارها را در مقايسه با خلق‌و‌خو دارد و اين چيزي است که در طبيعت هر آدمي به‌خوبي پيداست.
به اين دليل که تا قبل از 30 سالگي و به‌ويژه از سن بلوغ تا جواني افکار، احساسات و همچنين رفتار آدم‌ها بسته به شرايط زندگي‌شان مدام دستخوش تغيير مي‌شود، شخصيت‌پذيري آنها هم به همان نسبت با سرعت بالاتري تغيير مي‌کند. اين تغييرات اما با رسيدن به سن 30 سالگي، به‌دليل ثابت‌شدن نسبي افکار و احساسات، سرعت آهسته‌تري به خود مي‌گيرد که اغلب حتي متوجه آن هم نمي‌شويم.»
به اعتقاد ديويد باس، استاد روان‌شناسي دانشگاه تگزاس، «حرف آخر درباره تغيير شخصيت آدم‌ها اين است که شخصيت تمام آدم‌هاي دنيا تا قبل از 30 سالگي در حال رشد و تکامل است و ميل به پايداري و ثبات در آنها باعث سرعت‌بخشي به تغييرات شخصيتي مي‌شود. در 30 سالگي اما اين روند به صورت قابل‌توجهي کاهش پيدا مي‌کند اما اين هرگز به آن معنا نيست که تغييرات غيرممکن مي‌شود يا هيچ نمونه تغييرپذيري‌ای مشاهده نخواهد شد.»
ريچارد 31 ساله مي‌گويد: «من از زماني که پا به 20 سالگي گذاشتم، به مدت 10 سال تلاش مي‌کردم که عادت‌ها و ويژگي‌هاي اخلاقي‌ام را تا حد ممکن بهبود دهم. مسئله مهم اين است که آن‌قدر در طی آن 10 سال براي تغيير شخصيتم تلاش کرده‌ام که درحال‌حاضر و تنها يک سال بعد از 30 سالگي، احساس خستگي مفرط و ميل به ثابت‌ماندن در همين وضعيت را دارم. من به‌شخصه احساس مي‌کنم با گذشت زمان تغيير شخصيت کاري سخت‌تر مي‌شود زيرا زندگي آدم‌ها شلوغ‌تر مي‌شود، سنشان بالاتر مي‌رود و آنها بيشتر از اينکه بخواهند وقت و انرژي‌شان را صرف تغيير شخصيت‌شان کنند، ترجيح مي‌دهند وضعيت‌شان را ثابت نگه دارند و به پيشواز آينده‌اي بروند که طبيعتا نگراني زيادي از آن دارند.»
کارول راسول، روان‌شناس بريتانيايي مي‌گويد: «اين حرف درستي است که با بالارفتن سن، ميل افراد به تغيير کم و در عوض به ثبات و حفظ شخصيت بيشتر مي‌شود. آدم‌ها بيشتر از قبل درگير شخصيت ساختگي‌شان مي‌شوند و حتي بعضي از آنها با وجود آگاهي از يک‌سري ويژگي‌هاي بد شخصيتي، سعي مي‌کنند از فکر تغيير‌دادن آنها فرار کنند. از نظر ما آدم‌ها شخصيت آدم‌ها در سن 30 سالگي به پنج دسته مشخص تقسيم‌بندي مي‌شود: درون‌گرايي، برون‌گرايي، روان‌رنجوري، سازشگر و ابَرخود يا همان وجداني. اين صفات اصلي شخصيت آدم‌ها بعد از تغييرات دهه 20 سالگي است که حالات، رفتارها، احساسات و طرز فکر آنها را تحت‌تأثير قرار مي‌دهد. مطالعات نشان مي‌دهد که بيشتر اين خصوصيات ژنتيک هستند و در سن 30 سالگي غالب شخصيت آدم‌ها را تشکيل مي‌دهند. با اين همه اما نمي‌توان گفت که هيچ‌کدام از اين ويژگي‌ها بعد از 30 سالگي در آدم‌ها تغيير پيدا نمي‌کند و تا هميشه ثابت مي‌ماند. مسئله مهم درواقع خود آدم‌ها هستند، نه تغييرناپذير‌بودن اين صفات. اين خود آدم‌ها هستند که با پا گذشتن به سن 30 سالگي ديگر توان تغيير را در خود نمي‌بينند و با استناد به کليشه‌هاي قديمي سعي مي‌کنند بار تغيير را از شانه‌هاي خود خالي کنند. عددي که سن ما را نشان مي‌دهد، درواقع ترکيبي از تجربه‌ها، فرصت‌ها و انگيزه‌هاي ما براي استفاده کامل از پتانسيل ماست. بدون شک هر چقدر فرد جوان‌تر باشد، حوصله بيشتري براي کسب تجربه‌هاي گوناگون دارد.»
گادفري، روان‌شناس شخصيتي مي‌گويد: «شخصيت درواقع بيشتر شبيه به يک ابزار منحصربه‌فرد براي هر يک از ماست. اين ابزار از لحظه‌اي که به دنيا مي‌آييم در اختيار ما قرار مي‌گيرد و تنظيماتش با افزايش سن ما تغيير مي‌کند. بدون‌شک اين ابزار هيچگاه قابليت تنظيم‌شدن را از دست نمي‌دهد و بنابراين بي‌معني است که بگوييم بعد از 30 سالگي شخصيت آدم‌ها تغييرناپذير مي‌شود زيرا اين ابزار منحصربه‌فرد در تمام طول زندگي ما تحت‌تأثير اتفاقات مختلف زندگي مانند بچه‌دارشدن، شروع يک کار جديد يا در بدترين حالت، رنج عزاداري و درد تنظيمات تازه‌اي پيدا مي‌کند؛ بنابراين بهتر است بگوييم آدم‌ها در 30 سالگي نيمه‌گچ‌بري هستند و هنوز قابليت بُرش‌هاي اضافي را دارند.» روزنامه وقایع اتفاقیه 
——————————-
🌟مقاله ها وخبرهای آموزشی و فرهنگی🌟
مجموعه ای متنوع از پژوهشها ، ویدیو و خبرهای مهم آموزشی فرهنگی ↩️
https://t.me/joinchat/AAAAAD5oqnmeI058AeE3WA

Mahmoud Hosseini

من، یک معلم بازنشسته از سال ۱۳۸۸، با علاقه فراوان به فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی و با هدف انتقال تجربه‌های شخصی و بهره‌گیری از تجربه‌های دیگران، در مهرماه همان سال وبلاگ بانک مقالات آموزشی و فرهنگی را با آدرس www.mh1342.blogfa.com راه‌اندازی کردم. خوشبختانه این وبلاگ با استقبال خوبی روبه‌رو شد و در ادامه، سایت مستقل خود را با آدرس www.eduarticle.me فعال نمودم. اکنون این سایت با طراحی زیباتر و امکانات گسترده‌تر در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد. - مطالب و مقالات منتشرشده در سایت الزاماً مورد تأیید مدیریت نیست و مسؤولیت آن‌ها بر عهده نویسندگان است. - استفاده از یادداشت‌ها و مقالات اختصاصی سایت با ذکر منبع بلامانع است. - مطالب صفحه نخست روزانه به‌روزرسانی می‌شوند؛ برای دسترسی به موضوعات مورد نظر می‌توانید از فهرست اصلی، کلیدواژه‌های پایین مطالب و موتور جستجوی سایت استفاده کنید. - مراجعه‌کنندگان عزیز می‌توانند مقالات و نوشته‌های خود را ارسال کنند تا با افتخار به نام خودشان منتشر شود. ممکن است نام نویسندگان یا منابع برخی مقالات ناخواسته از قلم افتاده باشد که پیشاپیش پوزش می‌طلبم. همچنین لازم می‌دانم از همراهی ارزشمند همکار فرهنگی، خانم وحیده وحدتی، صمیمانه قدردانی کنم. از نظرات و پیشنهادهای سازنده شما برای ارتقای کیفیت سایت استقبال می‌کنم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

دکمه بازگشت به بالا