آمادگی وپیش دبستانیجامعهخانوادهکودک و دوره ابتدایی

رابطه عاشقانه و محبت آمیز والد فرزندی

یک روانشناس تربیتی گفت: بهترین و مهم ترین اصل در تربیت کودک یک رابطه عاشقانه و محبت آمیز والد فرزندی است. همین اصل به ظاهر ساده، می تواند برای برخی از والدین دشوار باشد و گاهی محبت و لوس کردن را با هم اشتباه بگیرند. این اصل بسیار مهم خود نیز نکات مخصوص به خود را دارد.

دکتر الهه میرآخورلی روان شناس تربیتی با اشاره به آن که تربیت کودک اولین موضوعی است که بعد از سلامتی جسمانی کودکان دغدغه والدین است، به جام جم آنلاین گفت: والدین همانطور که برای سلامت جسمانی کودک تلاش می کنند، باید برای تربیت و سلامت روانی آنها نیز بکوشند، گاهی والدین روش های تربیتی را از طریقی که خود آن را دریافت می کردند، دنبال می‌کنند که ممکن است روش های مناسبی برای تربیت نباشند.

وی ادامه داد: گاهی هم از طریق رسانه های مختلف اطلاعات به دست می آورند که می تواند مفید باشد. اما این روش همیشه کافی نخواهد بود تربیت هر کودک علاوه بر شباهت با کودکان دیگر می تواند تفاوت هایی هم داشته باشد که ناشی از تفاوت های فردی آنهاست.

این روانشناس افزود: در هر صورت بهترین روش تربیت برای کودکان شامل یک سری اصول تربیتی مشترک است که در کنار آن باید به ویژگی های خاص کودک هم توجه شود. در هر دو مورد بهترین کسی که می تواند این اطلاعات را به درستی در اختیار والدین قرار دهد یک روانشناس متخصص در زمینه تربیت کودک است.

دکتر میرآخورلی، بهترین و مهم ترین اصل در تربیت کودک را یک رابطه عاشقانه و محبت آمیز والد فرزندی دانست و گفت: همین اصل به ظاهر ساده، می تواند برای برخی از والدین دشوار باشد و گاهی محبت و لوس کردن را با هم اشتباه بگیرند. این اصل بسیار مهم خود نیز نکات مخصوص به خود را دارد.

به گفته وی، علاوه بر این اصل، دانستن اصول مهم دیگری همچون روش های مناسب تشویق و محروم سازی، شیوه درست دستور دادن، تعیین قوانین و مقررات، ایجاد حس استقلال و اعتماد به نفس و… برای والدین ضروری است. دانستن این اصول نیازمند به یک فرد آگاه مثل روانشناس است تا والدین را در این زمینه هدایت کند.

این روانشناس اظهار داشت: اما همیشه هم والدین نیستند که کودک را تربیت می کنند. محیط اجتماعی، دوستان، اقوام، مهد و مدرسه هم در تربیت کودکان دخیل هستند. والدین آگاه در صورتی که اصول تربیتی داخل خانه را به درستی رعایت کنند، می توانند آسیب های اجتماعی را کاهش دهند. اما هیچ گاه نباید کودک را به خاطر عدم دریافت تربیت نادرست از قرار دادن در محیط اجتماعی دور کرد.

میرآخورلی خاطرنشان کرد: کودکان نیاز دارند که محیط های اجتماعی و مخاطرات آن را از نزدیک لمس کنند و قدرت انتخاب و تصمیم گیری داشته باشند. ضمن اینکه با ورود کودکانی با تربیت خانوادگی درست در جامعه به سلامت روانی جامعه نیز کمک خواهد شد.

به گفته وی، امروزه به خاطر دسترسی والدین به اطلاعات تربیتی از طرق مختلف آگاهی آنها بالا رفته و مسلما در تربیت صحیح آنها موثر است.

این روانشناس تربیتی متذکر شد: در گذشته اغلب تربیت به صورت والدین سالاری و اکنون فرزند سالاری است. هر یک از شیوه های تربیت اگرچه مزایایی دارد اما هیچ یک نمی تواند شیوه کاملی باشد بلکه شیوه فرزند پروری مقتدرانه بهترین شیوه تربیت برای کودکان است که در آن هم محبت، امنیت و اعتماد به نفس در کودک پرورش داده می شود هم احترام به والدین و رعایت قوانین آنها مد نظر است.

میرآخورلی در پایان اشاره کرد: هیچ نکته ای هم نباید از نظر دور باشد که سلامت روانی خود والدین از مهمترین مسائل در تضمین سلامت روانی کودکان است. پس برای داشتن فرزند با تربیت صحیح و سلامت روان قبل از هر چیز به سلامت روانی خودمان بیاندیشیم و در پی اصلاح آن باشیم.

بیتا نوروری-جام جم آنلاین

کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle

Mahmoud Hosseini

من، یک معلم بازنشسته از سال ۱۳۸۸، با علاقه فراوان به فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی و با هدف انتقال تجربه‌های شخصی و بهره‌گیری از تجربه‌های دیگران، در مهرماه همان سال وبلاگ بانک مقالات آموزشی و فرهنگی را با آدرس www.mh1342.blogfa.com راه‌اندازی کردم. خوشبختانه این وبلاگ با استقبال خوبی روبه‌رو شد و در ادامه، سایت مستقل خود را با آدرس www.eduarticle.me فعال نمودم. اکنون این سایت با طراحی زیباتر و امکانات گسترده‌تر در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد. - مطالب و مقالات منتشرشده در سایت الزاماً مورد تأیید مدیریت نیست و مسؤولیت آن‌ها بر عهده نویسندگان است. - استفاده از یادداشت‌ها و مقالات اختصاصی سایت با ذکر منبع بلامانع است. - مطالب صفحه نخست روزانه به‌روزرسانی می‌شوند؛ برای دسترسی به موضوعات مورد نظر می‌توانید از فهرست اصلی، کلیدواژه‌های پایین مطالب و موتور جستجوی سایت استفاده کنید. - مراجعه‌کنندگان عزیز می‌توانند مقالات و نوشته‌های خود را ارسال کنند تا با افتخار به نام خودشان منتشر شود. ممکن است نام نویسندگان یا منابع برخی مقالات ناخواسته از قلم افتاده باشد که پیشاپیش پوزش می‌طلبم. همچنین لازم می‌دانم از همراهی ارزشمند همکار فرهنگی، خانم وحیده وحدتی، صمیمانه قدردانی کنم. از نظرات و پیشنهادهای سازنده شما برای ارتقای کیفیت سایت استقبال می‌کنم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

دکمه بازگشت به بالا