بسياري بر اين باورند که اوقات فراغت، مقوله بسيار حساسي است که بي توجهي مسئولان به آن، ناهنجاريهاي بسياري را به پيکره خانواده و اجتماع وارد ميسازد.
اوقات فراغت در خانوادههاي امروزي به دليل تفاوتهاي ساختاري ايجاد شده در نهاد خانواده در سالهاي اخير، تفاوتهايي يافته است. در خانوادههاي جديد ديگر مادران همواره در نقش خانه دار ظاهر نميشوند و با اشتغال آنها، فرزندان ساعتهاي زيادي از روز را به تنهايي در خانه سر ميکنند و اين زمانهاي تنهايي فرزندان در خانه با فرا رسيدن فصل تابستان افزايش چشمگيري نيز پيدا ميکند.
در گزارشي كه از «کيانا نيکفام» در سايت تبيان منتشر شده است، ميخوانيم: با آغاز فصل فراغت از درس و مدرسه، نوجوانان از صبح تا عصر تنها و بدون هيچ نظارتي در محيط خانه در معرض انواع تهديدها مانند هجوم برنامههاي ماهوارهاي و اينترنت هستند. از اين رو، اوقات فراغت تابستاني براي والدين همواره نگرانيهاي بسياري را به دنبال دارد.
*روابط نامناسب و دوستيها خياباني
از جمله خطراتي که اوقات فراغت براي نوجوانان در پي دارد، گذران وقت در خيابانها و به اصطلاح خيابان گردي است. دانش?آموزاني كه پس از پايان روزهاي مدرسه و دانشگاه در بيکاري به سر ميبرند و برنامه خاصي براي گذران اوقات خود ندارد، براي رهايي از اين بيحوصلگي، به وقت گذراني در خيابانها و پارکها و همنشيني با دوستاني رو ميآورند که در بيشتر موارد اين دوستيها دور از چشم والدين صورت ميگيرد.
با نگاهي به معابر و پارکها و مراکز خريد در روزهاي تابستان، سيل نوجواناني را شاهديم كه با ظاهرهايي گاه نابهنجار براي گذران اوقات فراغت به خارج از خانه پناه آوردهاند. حضور نوجوانان و جوانان بدون نظارت و اطلاع والدين در خيابانها، همچنين باعث ايجاد آشناييهايي با جنس مخالف و شروع روابط نامناسبي در ميان آنها ميشوند. اين روابط مخفيانه نيز خود سرآغازي براي ساير مشکلاتي است که نوجوانان و به خصوص دختران را تهديد ميکند.
*اوقات فراغت و سيگار و قليان
از ديگر آسيبهايي که هدفمند نکردن اوقات فراغت براي نوجوان و جوانان به ارمغان ميآورد، گرايش آنها به پارکها و دوستيهاي نامناسب و نابهنجار است. به اعتقاد کارشناسان گرايش به مواد مخدر و ساير اعمال خلاف بيشتر در بيشتر موارد از تعارف يک دوست آغاز ميشود. نوجوان که خانه را به اميد گذران اوقات خوش ترک کرده، با دوستان خود به محيطهايي چون کافيشاپها، سفره خانهها و پارکها کشيده ميشوند و در بيشتر موارد در مقابل تعارف هم سالانشان به کشيدن قليان و سيگار نميتوانند «نه» بگويند و اين آغاز فاجعههاي فراگير بعدي است.
*راهکارهاي آسيب زدايي
براي جلوگيري از آسيبهاي فراواني که اوقات فراغت در صورت بي توجهي به دنبال خواهد داشت، بايد پيش از فرا رسيدن آن تصميمهاي لازم گرفته شود و در اين ميان نقش والدين بسيار پر?رنگ است.
پدر و مادرها بايد با برنامه ريزي براي اوقات فراغت فرزندان?شان، شرايطي را فراهم کنند که نوجوانان در تعطيلات تابستاني از برنامههاي ورزشي، هنري و آموزشي مورد علاقه خود بهره ببرند و از اين طريق از سقوط در ورطه بطالت رها شوند.
گرايش به فعاليتهاي مفيد ورزشي، هنري و علمي باعث ميشود که ديگر نوجوانان به دليل بيکاري، دست به دامن خيابان?گردي نشوند و از عواقب آن نيز در امان بمانند. والدين همچنين ميتوانند فرزندانشان را به يادگيري فنون و حرفههاي شغلي تشويق کنند و با آموختن آن علاوه بر آموزشهاي حرفهاي زمينهاي براي اشتغال آينده آنان را نيز به وجود بياورند.
با توجه بيشتر والدين و مسئولان به اهميت اوقات فراغت، ميتوان تهديد فراغت را تبديل به فرصت کرد و در اين مسير آموزش و پرورش به عنوان متولّي اين امر بايد با برگزاري کلاسهاي مختلف، خانوادهها را در پر کردن اوقات فراغت فرزندان شان به بهترين شكل ياري كند.موضوع اوقات فراغت ويژه تابستان نيست و هر زمان که نوجوان از مشغوليتهاي روزانه فارغ شود، در صورت بيتوجهي والدين و مسئولان، تهديدي براي او به شمار ميرود.
